20-03-10

weeral nieuwe foto's

Tess was weer even in La Paz, dus nieuwe fotootjes!

http://cid-913f4ba9c5e8e7f8.skydrive.live.com/browse.aspx...

 

 

22:43 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-03-10

nieuwe foto's

Ik zette de nieuwe foto's in een nieuw album: volg deze link

http://cid-913f4ba9c5e8e7f8.skydrive.live.com/browse.aspx...

11:21 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-02-10

ESCOMA

Tess verblijft nu in Escoma, vlak bij het Titicacameer, voor haar stage van sociaal-cultureel werk. Er is geen internet, maar af en toe reist ze naar La Paz (3 uur met de bus...) en stuurt ze wat foto's door.

Ik zette ze in dit album:

http://cid-913f4ba9c5e8e7f8.skydrive.live.com/browse.aspx...

Het gaat prima met haar!

Groetjes,

Carine

20:33 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-07-08

FOTO'S

Ik maakte een (nogal grote) selectie van onze foto's, 't was moeilijk te kiezen...

De dia-avond houden we nog even in beraad!

Klik hierop door, en je komt bij onze foto's!

http://tessinbolivia.spaces.live.com/photos/cns!913F4BA9C...

 

22:05 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-07-08

BELGICA !!

We zijn veilig en wel terug thuis, weer in ons geordende leventje...
Bedankt voor de leuke berichtjes en mailtjes!

We zullen hier één van de dagen ook wat foto's opzetten.

 

22:47 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-07-08

LAATSTE BERICHT UIT BOLIVIA

We zijn hier onze laatste dagjes aan het relaxen in Santa Cruz. De avonden zijn gereserveerd voor de familie...

We hadden eigenlijk net gezegd dat onze papa al het ziek zijn dat je op een reis verwacht, op zich had genomen, toen Lisa en ik (Carine) dan toch ook maar besloten om ook een deeltje op ons te nemen. Voor Lisa gingen we hier net naar de dokter omdat we vannacht moeten vertrekken en toch wat gerust wilden zijn,  Alles weeral prima in orde, de toegediende medicatie doet zijn werk al! Ons vertrouwen in de medische wereld hier is nog eens bevestigd!
Ook de apothekers zijn hier goed. Je stapt binnen, zegt wat er scheelt, en je kan dan pilletjes per stuk kopen! Heel economisch!

De ontmoeting met de familie is heel hartelijk en leuk! Het zijn hele lieve mensen. We zijn blij elkaar te leren kennen. Ons Tess had het toch echt wel getroffen met zo·n familie!
Vanavond mogen wij ze uiteindelijk eens trakteren, want we waren al 2 avonden hun verwende gasten! Papa en Mario begrijpen elkaar heel goed: met een goei fles "cerveza" vlot het engels toch beter...!!

Iedereen is hier nu een siesta aan het houden, maar da·s voor mij maar goed voor 20 minuutjes, dus zet ik mij hier maar op de patio aan het internet...

Reizen door Bolivia was echt wel boeiend, Het is een heel mooi land, de landschappen zijn onbeschrijflijk mooi en heel verscheiden. De mensen zijn vriendelijk en behulpzaam, en eigenlijk hebben wij ons nooit onveilig gevoeld (buiten de eerste busrit over de gevaarlijke weg van Santa Cruz naar Sucre). In de steden is heel veel "security" op straat, ook aan elke bankautomaat,

Bolivia leeft ook echt. De plaza·s zijn heel mooi en het zijn echte ontmoetingsplaatsen. ·s Avonds zitten de bankjes vol, lopen er koffieverkopers rond, en ondertussen kan je je schoenen laten poetsen... Heel gezellig!


·s Morgens als alles op gang komt, is het een echte chaos. We zaten op een ochtend op de Prado in La Paz een uur te wachten op onze bus, en dan zie je eigenlijk een boeiend schouwspel! Toeterende auto·s, massa·s minibusjes, en daartussen enkele fluitende politieagenten die het verkeer proberen te regelen, maar waar niemand rekening mee houdt! Ondertussen zie je mensen hun kleine houten winkeltjes verhuizen en openen, vol snoep en frisdrank. Mensen die naar hun werk gaan, laten eerst nog hun schoenen poetsen....

En lekker eten... We geven het als Belgen niet graag toe, maar hun frietjes kunnen zonder blikken of blozen naast de onze geserveerd worden! Aan de echte Boliviaanse specialiteiten hebben we ons maar af en toe gewaagd. Nu en dan toch wel eens een versgeperst appelsiensapje gedronken!
Ook de coca thee beviel ons heel goed, vooral als hij getrokken was van de verse blaadjes.

Wat ons wel enorm raakte en toch wel moeilijk is, is de armoede, het bedelen op straat. Dan voel je je echt een onozele verwende toerist.

We hebben er ook van genoten om nog eens samen met ons vijven te reizen,

En hebben we iets gemist uit België? Nee hoor... of toch... SIMON!!!

Lieve groetjes, en tot overmorgen!

 

 

 

22:27 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-07-08

TITICACAMEER - ISLA DEL SOL - COPACABANA

We zijn terug in ons vertrouwde hotelletje in La Paz, na ons tweedaags reisje naar het Titicacameer.

Deze keer waren Augustino en Gladys (vader en dochter) onze gidsen.

Het Titicacameer is echt groots...
Gisteren vaarden we dan naar het "Isla del sol", waar we gingen overnachten. Daarvoor moesten we wel eerst een klim doen van ongeveer 45 minuten, want ons hotelletje lag helemaal op de top, op bijna 5000 m hoogte. En dat op het tempo van een kwieke Gladys... we hadden de cocathee nodig! Het uitzicht op het meer en Peru waren de klim wel waard!
We kregen echter maar even tijd om te bekomen, want we wilden nog naar de inca-ruïnes van Manco Paca, en die sloten vrij vroeg. Volgens onze Gladys was dat maar 20 minuutjes wandelen, maar het draaide uit op een echte klautertocht van bijna een uur! Blij dat we de ruïnes toch konden zien, wandelden we tussen de ezels, lama·s en schapen terug... maar toen sloeg de hoogte weer toe... Onze papa kon geen stap meer verzetten, en kroop dan maar na een warme cocathee in zijn bed. Die cocathee is hier dus voor alles goed! ·t Is bovendien heel lekker als hij van echte cocablaadjes gemaakt is, en niet met de theebuiltjes.

Isla del Sol is wel een van de mooiste plaatsen die we bezochten. Er zijn alleen kleine wegjes, auto·s komen er niet. ·t Loopt er vol ezeltjes en lama·s, echt gezellig.

Vandaag dan terug met de boot naar Copacabana. Daar is een prachtige kerk, waarvoor ze auto·s zegenen, en dat is wel een bijzondere traditie! De auto·s worden versierd met bloemen, en dan gezegend met... BIER!!! Een drukte van jewelste, de moeite om te zien!

Morgen vliegen we naar Santa Cruz, op familiebezoek!

00:27 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-07-08

TIAHUANACU

De citytour was zeer geslaagd, we zagen alle kanten van de stad, het contrast tussen het chaotische centrum en het rijke zuiden, de kleine huisjes tegen de bergen geplakt,... Vooral de mirador was adembenemend mooi, we hadden een fantastisch panoramisch uitzicht over heel La Paz. Even paniek, ons mama dacht dat de bus vertrokken was zonder ons ... ge had ze moeten zien lopen!Lachen

Vandaag hebben we Tiahuanacu bezocht. Dit zijn ruines die dateren van voor de inca-periode. We zagen de zonnepoort met zijn wiskundig berekende symbolen die een kalender vormden. Ongelooflijk wat een inzicht die mensen hadden. Verder zagen we een indrukwekkende 7 meter hoge monoliet.

Nu zijn we ingepakt en klaar om morgen naar het titicaca meer te vertrekken, het hoogst bevaarbare meer ter wereld. We zullen er overnachten op Isla del Sol, het eiland waar de zon geboren is.

03:12 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-07-08

LA PAZ

We verlieten Cochabamba een beetje met spijt in het hart, want het was er heerlijk warm. Het is geen bijzonder mooie stad, alleen de plaza·s zijn mooi. Veel hebben we er echter niet van gezien, want we hebben er rondgelopen om "Tia Gabriella" (Tess haar boliviaanse tante) te vinden, wiens winkel verhuisd was, waardoor het een hele zoektocht werd. We hebben haar toch gevonden, en het was een heel hartelijke begroeting!

Nu zijn we dus in La Paz (na een goei vlucht in een ruimer vliegtuig!), en hier hebben we het toch wel echt getroffen! We lieten de taximannen een hotel voor ons uitkiezen in "Zona Sur", omdat dat een stuk lager en warmer is. En we kregen hier voor een piepklein prijsje (maar hier zijn geen grote prijzen!) een heel appartementje! En hoezeer we de kou van La PaZ ook vreesden, het is hier dus echt warm!

De rit van de luchthaven naar ons hotelletje was prachtig. De bergen rond de stad zijn adembenemend mooi! Ons Tess voelde zich meteen terug "thuis", ze was overgelukkig! Ze is een prima gids, waardoor we hier in en uit de minibusjes springen, steeds op de juiste bestemming komen, precies of we ons hele leven niets anders deden!
In die minibusjes zit steeds een man die de bestemming voortdurend roept, je stapt dan in, en je zegt gewoon wanneer je eruit wil! Prima openbaar vervoer vinden wij! Maar zelf rijden zouden we toch niet zien zitten, het is hier een echt mierennest!

Vandaag zijn we dan naar de heksenmarkt geweest. Een hele kleurrijke markt, waar we natuurlijk heel wat koopjes deden! De lamafoetussen lieten we toch maar liggen...

We regelden er ook al onze uitstappen vanuit La Paz. morgen een citytour, overmorgen naar Tiwanaku, en dan 2 dagen op het Titicacameer naar Copacabana en Isla del Sol.
Zondag vliegen we dan terug naar Santa Cruz om de familie te bezoeken.

Nu ga ik eens kijken of onze was gedaan is, want we zitten wel door onze kleren!

¡Buenas noches!

23:47 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-07-08

BOLIVIAANSE TOESTANDEN

We lieten de koude van Uyuni achter ons en overnachten nu in een warm hotel in Cochabamba. Onze papa ligt nu in een heerlijk warm bad!

Voor we uit Uyuni vertrokken, wilden we nog snel een hapje eten. Toen we besteld hadden, deed het mevrouwtje de deur dicht, en zagen we haar eerst naar het marktje lopen en daarna naar een pizzeria.... en toen kwam ze terug met broodjes die ze voor ons ging beleggen. Bleek dat er de dag voordien een feest was en er nu geen brood was omdat alle bakkers zat waren!!

We vertrokken naar de "luchthaven", en dat kan je je echt niet voorstellen als je dat niet gezien hebt!
Er stond 1 oud vliegtuigje, en een oud bunkertje uit zout. Wij waren goed op tijd, en een uur op voorhand komt de piloot met nog een paar mensen het hele vliegtuigje inspecteren. Wij zaten er gewoon naast te kijken! Dan kwam  het inchecken. De bagage werd op een oude weegschaal gewogen, en de piloot zelf scheurde de kaartjes om aan de bagage te hangen af. Toen we dan uiteindelijk in het vliegtuigje geklauterd waren, bleek er toch ongeveer 15 kilo te veel aan boord te zijn. Aan iedereen werd gevraagd of ze toch niet iets konden achter laten, elk kilootje kon helpen! Uiteindelijk vonden ze toch een slachtoffer!
Aan de vlucht zelf willen Joke en papa niet meer terugdenken, de kotszakjes werden goed gebruikt.
Morgen vliegen we gelukkig met een jet.

Meer nieuws vanuit La Paz!

03:18 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-07-08

UYUNI

Het einde van de wereld...neen, dat ligt nog ietsje verder, maar daarover seffens meer.

Het liep in Potosi even mis. Midden in de nacht kreeg Dirk ernstige nierkolieken van de hoogte, de koude en het te weinig drinken. Maar Bolivia blijft ons verrassen: de hotelbaas belde een dokter, maakte warme thee, en nog geen 5 minuten later stond die dokter er, snapte onmiddellijk wat er aan de hand was, een spuitje en wat pillen en een dagje in bed... en ja, onze papa was weer helemaal de oude! De dokter kwam de volgende dag nog eens langs, maar dat moesten we toch echt niet betalen...

Met een dagje vertraging en weer een Boliviaanse busreis belandden we dan toch in Uyuni.

We begonnen aan onze tour over het grote zoutmeer "Salar de Uyuni", met ons vijven in een jeep met Iver en Nolberta, onze "cookie".
Eerst kwamen we voorbij een dorpje waar al het zout manueel verwerkt wordt en waar ze mooie dingen maken. Een oude onverstaanbare cocakauwende Boliviaan leidde ons rond, en je kwam er niet meer voorbij zonder hem een peso te geven, ook al passeerde je gewoon!!
Dan kwamen we aan het zouthotel, dat nu niet meer gebruikt wordt, maar waar we wel mochten eten van Nolberta·s heerlijke lamakoteletjes.
En dan kwam de uitgestrekte witte vlakte: net of je in een droomwereld bent.  Onbeschrijfelijk MOOOOOI !!!

·sAvonds sliepen we in "Hotel de sal", en dat kan je letterlijk nemen! Alles was gemaakt uit zout: op de vloer lag zout, de muren zijn van zout, tafels, stoelen, bedden (gelukkig met goeie matras)... alles van zout! Licht was er van 19 tot 21 uur, en ik denk dat om 21u30 iedereen echt sliep! Alle "trotters" net hun jeeps komen daar bijeen, heel gezellig.
We hadden ons voorzien op de ergste kou (en het werd min 8), maar we sliepen goed en hadden geen kou!

·s Anderendaags reden we door een stukje woestijn, bezochten een mini pre-inca museumpje, waar echte schatten liggen, en kwamen we terug op het zoutmeer. Nolberta schotelde ons weer een heerlijke maaltijd voor aan het fasinerende cactusseneiland. Verder zagen we flamingo·s en lama·s...

De sfeer in de jeep mocht er ook zijn: Iver, verslaafd aan likstokken, zette zijn beste CD·tje op met welgeteld 3 liedjes, en dat 2 dagen aan een stuk, zodat wij die nu volop kunnen meezingen!  

·t Was een toffe ervaring!

Nu gaan we een hapje eten, en waarschijnlijk liggen we dan weer om een uur of negen in bed, uitgeput maar voldaan!

Morgen vliegen we van hier naar Cochabamba waar we 1 nachtje blijven om dan verder te vliegen naar La Paz.

Tot later!

01:08 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-07-08

POTOSI

We zijn in Potosi, de hoogste stad ter wereld, 4000 meter, en dat zullen we geweten hebben... Tintelende vingers, tenen en wangen, loom gevoel, maar met de pilletjes hier gekregen, cocathee en alles wat op het gemakske, lukt het wel. Het is hier ook wel koud, tis tenslotte winter hier!

·t Is een prachtig oud koloniaal stadje, weer helemaal anders dan Santa Cruz en Sucre. We reden met een taxi naar de "cerro Rico" (rijke berg) waar nu nog steeds mineralen en soms nog een beetje zilver ontgonnen wordt. Er werken ook nog kinderen in de mijn. Eigenlijk zie je hier nog overal werkende kinderen...
Onze taxichauffeur was ook een geweldige gids, daar hadden we echt geluk mee.

In het museum "casa de moneda" zagen we de trieste geschiedenis van Potosi: de Spanjaarden maakten de indianen tot slaven, gingen met al het zilver lopen en maakten van de rijkste stad een arme stad (dit is wel heel in het kort...). Potosi maakte vroeger het geld voor heel de wereld, nu maken Spanje (ironisch genoeg), Frankrijk en Canada het Boliviaans geld.
Unesco erkende heel Potosi als werelderfgoed, en dat vinden wij heel terecht.

De steden verschillen hier erg, maar ze hebben allen een prachtige centrale "plaza". De steden leven ook echt.

Morgen trekken we naar Uyuni en gaan we 3 dagen rondtrekken op de zoutvlakte. Daar verwachten we wel geen internetcafeetje!!!

 Groetjes van ons allemaal!

00:20 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-07-08

SUCRE

De tijd vliegt... veel te vertellen, maar waar beginnen?

We zijn nog in Sucre: een prachtige levendige stad. Soms 2 werelden ineen: een marktje waar ge door de indigenas wordt bekogeld met patatten als ge uw fototoestel pakt, kleurrijk, alles door elkaar, en dan 5 m verder een internetcafe. Ook de mensen: cholitas tussen sjiek geklede echte rijken. Gisteren gingen we speculaasjes brengen bij vrienden van Belgische vrienden: je belt dan aan bij een gewoon rijhuis, maar als ze open doen, kom je dan in een hele straat terecht met sjieke huizen... echt bizar.

Gisterenavond dan naar een dansavond geweest met boliviaanse dansen van alle departementen. Da's gewoon een en al vrolijkheid !!! Lisa en Tess werden aan het eind van de show ten dans gevraagd!

We bezochten ook met de 'dinotruck' een dinopark, met echte voetafdrukken van dinosaurussen. Vrij indrukwekkend !

Daarna heerlijk met uitzicht op de stad lekker gaan eten in't warme zonnetje, met een live muziekbandje op de achtergrond. Puur genieten!

Vandaag naar de markt in Tarabuco geweest. We hebben ons toch niet kunnen bedwingen en kochten twee tapijten (geen nood: ze kunnen nog in onze rugzakken) en dikke lamakousen en een poncho (tegen de kou in Uyuni). De armoede is wel heel confronterend. Er wordt veel gebedeld, en toen we gedaan hadden met eten, stond er iemand met een plastiek zakje voor de overschot. Zelfs de afgeknabbelde kippenboutjes wou hij meehebben... Daar waren we wel efkes niet goed van...
De schoenpoetserkes hebben ook al aan ons verdiend, ik heb nu zwarte in plaats van beige schoenen, maar die van Joke hebben nog nooit zo hard geblonken!

Morgen trekken we door naar Potosi, de hoogste stad ter wereld met de beroemde zilvermijn. We proberen jullie op de hoogte te houden!

¡Hasta luego!

 PS. Mia en Tarsi, de speculaasjes zijn dus geleverd!

00:10 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-07-08

BOLIVIA!!!

Na een lange vermoeiende vlucht zijn we goed en wel aangekomen in Santa Cruz. Daar kregen we direct een straf staaltje boliviaanse verkeersregels te verduren. alles is toegelaten, als je maar op tijd een kruisje maakt. Goed hotelletje gevonden en heerlijk geslapen. Van jetlag geen sprake hoewel we verward zijn over de datum... In santa cruz bezochten we mijn boliviaanse familie, daniela heeft ons rondgeleid en veilig en wel op de bus gezet richting sucre. De rest van de familie zien we op het einde van de reis.

Na een lange typisch boliviaanse busreis (platte band, geen asfalt: zandwegjes naast afgronden in de bergen, kindjes slapend op de grond, toiletstop zonder toilet,... Avontuur verzekerd!) kwamen we na 17 uur aan in Sucre, de prachtig witte koloniale stad. Hier hangen we wat rond, en genieten van de gezellige drukte. Een rustdagje kunnen we wel gebruiken.

Onze papa is vooral gefascineerd door de prijzen: 35 cent per liter benzine. Het reizen en eten is hier supergoedkoop. In Santa Cruz aten we de beste steaks, brochetten,... in gigantische hoeveelheden voor slechts 30euro voor 6 man! 

Verder veel indrukken opgedaan: veel kleur, veel chaos, onbeschrijfelijke landschappen, armoedige afgelegen dorpjes, mooie mensen. Je hebt direct een "zuid amerika- gevoel" zoals in de boekskes!

Vele groetjes!

  

00:33 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-06-08

WE TELLEN AF...

...want 1 juli vliegen we naar Bolivia!

We trekken er 3 weken rond, en op 24 juli landen we terug in Brussel.
Ondertussen past Gwen hier op ons huisje en ons Okki!

Als we kunnen, zullen we af en toe hier wel een berichtje laten, zoals velen ons gevraagd hebben! Nieuwtjes van hier lezen we dan ook graag in ons gastenboek...

 Groetjes van ons allemaal,

Dirk, Carine, Lisa, Joke en Tess

17:06 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-07-07

BRAZIL

Ik zit terug in Santa Cruz, na mijn zalige vakantie in Brazilie!

We vertrokken de 4de met het vliegtuig; via Campo Grande naar Sao Paulo en hop naar Recife (de laatste keer opstijgen werd ik zelfs al niet meer zo misselijk...) In Recife werden we opgewacht om in bus verder te reizen naar Porto de Galinhas, een uur verderop. We verbleven in een prachtig hotel, alles erop en eraan en vlak tegen het strand. Dus de eerste avond hebben we al gezwommen in de zee (is er niet in Bolivia) en ik heb toen meteen kenisgemaakt met een "agua viva" (levend water) zoals ze hier zeggen. Een kleine kwal met een lange blauwe tentakel die zich rond mijn arm had gestrengeld en ik kan jullie verzekeren dat dat geen deugd deed. 
De volgende dag zijn we de koralen gaan bezichtigen. En met duikbril en een beetje visvoer hebben we prachtig gekleurde vissen kunnen bezichtigen, ze kwamen zelfs eten uit mn hand!
We hebben ook een "strandbuggy" gehuurd voor een dag en hebben toen verschillende en allemaal evenmooie stranden bezocht. Witte tropische palmstranden en helderblauw water, zoals in de boekskes. In het algemeen zijn ze heel toeristisch, maar omdat het nu winter is, was er niet te veel volk (maar wel zalig warm, ook het water). Je ziet overal mensen met karretjes lopen die kokosnoten, piña colada en caipirinha en andere tropische drankjes, geroosterde kaas en vlees, scampis, oesters, krab en kreeft,..... verkopen. En anderen die "simbas" maken, kleine vlechtjes in de haren. Dus nu loop ik rond met mini-vlechtjes, vanonder vastgemaakt met pareltjes  Daarbij ben ik ook nog eens zeeer bruinverbrand, dus jullie zullen me niet meer herkennen als ik terugkom!
We hebben ook een city-tour gedaan: Recife en Olinda. Dat had ook zijn charme!
De avonden waren we meestal in het hotel een speelden we gezellig kaartspellekes en een spel waar ik niks van begreep, ook al deed ik alle moeite van de wereld. Het was een spel voor 4, dus ik speelde samen met mijn mama. Het enige wat ik deed was de dobbelsteen gooien want de rest was te ingewikkeld, en toen mijn familie dat doorhad besloten ze dat ik toch íets moest doen en moest ik de bank zijn.....  We hebben ook gevolleybalt (oei, hoe zegt ge da?) in het zwembad met de rest van de jeugd in het hotel.
En we hebben een zeepaardje gezien! Een prachtig rood-oranje mannetje, en het was zwanger wisten ze ons te zeggen (jaja, de manntjes worden zwanger bij die diertjes, dat wisten we niet!)
Bon, de reis was zaaaalig, ik heb er enorm van genoten en het was leuk samenzijn met het gezinnetje!!! Ik zal ze enorm missen!
Ik heb hier nog 11 dagen te gaan en ben zenuwachtig om vanalles te vergeten, ik moet nog zoveel doen! Het is raar om van iedereen afscheid te moeten beginnen nemen en beginnen de valies maken (20 kilo is niet veel, ik heb vandaag dus al een pakketje van 10 kilo opgestuurd (met de boot, het zal 2 à 3 maanden onderweg zijn!))
Binnen 13 dagen land ik in Belgie!!! Ik kijk er wel naar uit om iedereen terug te zien maar langs de andere kant zal ik Bolivia, mijn familie en vrienden, het goeie weer,.... serieus missen. Dus geniet ik hier nog eens extra van mijn laatste dagen!

Bedankt om mijn blog te hebben bezocht en tot zeer binnenkort in levende lijve!

Tess

 

21:18 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-06-07

 IK HEB EEN BROER !!!

Hallo allemaal!
De laatste tijd begin ik steeds meer te voelen dat mijn terugkeer dichtbij komt. Ik heb mijn laatste concert met het orkest meeggespeeld en dit leek een beetje op mijn eerste afscheid. Dat deed echt raar, alle mensen die vragen wanneer ik vertrek en of ik nog terugkom daarna....

Gisteren is mijn gastbroer teruggekeerd van zijn uitwisselingsjaar in de VS. Ik heb hem ook zien vertrekken een van de eerste dagen dat ik hier in bolivia was, dus het was best wel vreemd om hem terug te zien. Wij dus met zen allen naar de luchthaven hem gaan opwachten, dan naar huis (ontbijten), familie gaan bezoeken, uit gaan eten en toen moesten mijn ouders weer gaan werken en ben ik met broer en zus gaan shoppen en naar de kapper geweest (ik heb mn haar niet laten knippen deze keer). Zijn uitwisseling zit er dus op... (Hij heeft trouwens een goed jaar gehad) En ik heb voor de eerste keer in mn leven een broer! Het deed wel raar om hem op de vlieghaven op te wachten en mijn familie hem te zien verwelkomen. Op diene moment wou ik ook bij mijn (echte)familie zijn....

Ik denk dat ondertussen mijn lessen op de unif ook gedaan zijn, dus nu is de vakantie ook oficieel begonnen (de laatste tijd ging ik niet meer regelmatig, mijn papa vroeg of ik vervroegd verlof had gepakt)

Volgende week woensdag vertrek ik naar Brazilie!!! Ik kijk er al naar uit! En daarna zijn het minder dan 2 weken voor ik naar Belgie vertrek....

17:13 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-06-07

"BESLUIT"

Ik weet dat het een beetje te snel is, maar ik schrijf nu al een besluit... Volgende maand ben ik al weer in Belgie, dus ik vond het toch tijd om eens stil te staan bij enkele dingen. Dit wil niet zeggen dat ik hierna niets meer van me zal laten weten op deze blog!

 

FAMILIE

Ik heb heel veel geluk gehad met mijn familie, ze hebben me enorm goed opgevangen en opgenomen als een echt lid van het gezin. Ik kan jullie wel zeggen dat leven in een gastgezin niet altijd even makkelijk is, vooral in het begin wanneer je nog niet weet wat de "regels" zijn en waar zij belang aan hechten....
Mijn ouders hebben hun eigen bedrijf en werken dus veel... Ze komen wel elke dag naar huis om samen middag-eten te eten. Ze babbelen heel veel en "rustig thuis zijn" bestaat niet, behalve dan de 20 minuten siesta.... Ze laten me ook voelen dat ze het leuk vinden dat ik bij hun ben. Vooral mijn papa, hij pakt me soms vast en zegt dat hij me gaat missen als ik weer in Belgie ben. Dat geeft me echt een goed gevoel. Mijn mama is heel lief, praat graag en als ze om een of andere reden laat thuiskomt en ik lig al in mijn bed dan komt ze mn kamer binnen om een babbeltje te doen. Ze zijn geïnteresseerd in de dingen die ik doe (binnenkort heb ik concert met het orkest en dat willen ze voor geen geld missen!) Ze zijn mijn echte 2de familie!
Zondag is het zowat familiedag, dan gaan we meestal in de ochtend naar mijn zus haar paardrijden kijken om daarna uit te gaan eten (want zondag zijn er geen empleadas) of soms koken ze zelf. 's Avonds komt dan de familie (nonkel tante neven nichten....) en is het regelmatig BBQ.

Dan is er nog Daniela, mijn zus. Haar zie ik wel vaker dan mijn ouders. Ze is even oud als ik en ik denk dat ik kan zeggen dat ze op zowat elk vlak mijn tegengestelde is. Dat maakt het soms wel wat moeilijker, we hebben periodes gehad dat we heel goed overeen kwamen en veel samen deden, maar meestal hadden we elk ons leventje naast elkaar....

Mijn broer Roberto ken ik niet, hij komt de 27ste terug van de VS.....

 

VRIENDEN

Toen ik nog in La Paz woonde waren mijn vrienden vooral AFS-ers. En we hebben samen veel meegemaakt  Op school had ik wel enkele Boliviaanse vrienden maar niemand die ik echt zal missen.

Hier in Santa Cruz is dat niet zo, ik ken de mensen van AFS niet heel goed, ik ga nooit weg met hen. Maar op de unif en in het orkest heb ik wel Boliviaanse vrienden gemaakt.


TAAL

Spaans.... heb ik in het begin wreed mee gesukkeld eigenlijk. Ik verstond niets en kon zelf ook niets zeggen.... Maar al doende leert met en nu spreek ik dus vloeiend Spaans  (Ben ook Harry Potter aant lezen om het nog wat te verbeteren)

En nu moet ik soms nadenken over Nederlandse woorden, echt grappig!

 

LA PAZ/SANTA CRUZ

Zoals jullie weten ben ik in de helft van mijn jaar van stad veranderd. Deze 2 steden lijken wel van 2 verschillende landen.
La Paz is de hoogste hoofdstad ter wereld en echt een fantastische stad!!! Overal waar je gaat heb je machtige uitzichten en boven de stad zie je de inmense Illimani met de besneeuwde toppen. De stad is enorm druk en je ziet er veel indiaans volk. Het is er vrij koud en de mensen zijn gesloten.

Santa Cruz is tropisch en dat merk je ook aan de mensen, die zijn heel open. De stad is opgebouwd in ringen rond het centrum. Er is veel te doen, de mensen gaan hier veel uit (en 's nachts kunt ge in T-shirtje rondlopen, geen probleem!)

De mensen uit Santa Cruz noemen Camba, die uit La Paz (en Potosi, Oruro,...) zijn colla en deze groepen hebben problemen met elkaar. Vooral hier in Santa Cruz is dat hard te merken, er is heel veel racisme. Santa Cruz is een groeiende stad op vele vlakken. Daarom willen ze autonomie. Er wonen nu bijna 1,5 miljoen mensen en dat aantal blijft stijgen.Ook op economisch vlak is Santa Cruz belangrijk voor het hele land. Veel mensen uit de bergen verhuizen naar Santa Cruz om werk te zoeken.  
 

Ik ben blij dat ik in de 2 steden heb gewoond, zo heb ik een vollediger beeld kunnen vormen van Bolivia. Maar als de mensen me vragen welke stad ik verkies, is het toch La Paz.

 

MUZIEK

Regeaton en cumbia hoor je altijd in de straten en in discotheken. In het begin vond ik dat allemaal maar niks, maar heb het toch een beetje leren aprecieren. Hoewel ik in de auto zitten en 1000 keer hetzelfde rondje rijden met de regeaton vollen bak toch nog steeds maar niks vind. Maar ieder zijn eigen bezigheden he.

Dan is er natuurlijk ook nog de folklorische muziek, waar ik persoonlijk wel fan van ben. En dat is ook wat ik leer op charango. Het carnaval van oruro zal ik nooit vergeten! En dat brengt ons bij.....

 

REIZEN

Dat heb ik toch veel gedaan dit jaar! Er zijn 9 departamenten in Bolivia, ik ken er 8. Dus behalve La Paz en Santa Cruz ken ik ook Cochabamba en Chapare (met mijn familie), Rurrenabaque (met school) Sucre en Tarabuco, Potosi, Tarija, Trinidad (met vrienden) , het Titicaca-meer, Salar de Uyuni, Oruro (met AFS).  Dus ik kan wel zeggen dat ik Bolivia gezien heb, en nu nog naar het buitenland met mijn familie!

 

ETEN

Heel veel lekkere typische dingen zoals salteña's, empanada's, cuñapé, tucumana,.... En er is heel veel en goeiekoop fruit.

 

VERANDERD

Ben ik veranderd? Uiterlijk niet veel denk ik, volgens mijn mama en zus ben ik wel een beetje verdikt. (Maar mijn papa voegde er aan toe dat dat toch zeer weinig is in vergelijking met hoe veel ik gegeten heb  ) (Ik ben ondertussen weer naar de kapper geweest dus mijn haar is niet meer zó lang  )

Maar volgende maand sta ik weer in Belgie en kunnen jullie er zelf over oordelen!

Innerlijk... ik weet het eigenlijk niet.... Ik denk niet dat ik heel veel veranderd ben, ik zal sommige dingen wel anders bekijken maar dat is echt moeilijk om over mezelf te zeggen....

 

BOLIVIA

Bolivia is een geweldig land, ik heb geen seconde spijt gehad over mijn keuze! Hier is alles te vinden; warm, koud, bergen, amazone, rustige en koloniale steden, maar ook grote drukke steden en La Paz (een echt mierennest).... Een prachtige natuur! (ik denk hierbij aan het zoutmeer, het Titicaca-meer, chapare-gebied, Rurrenabaque,....)

Het is ook een interessant land op politiek vlak. Ik weet het, ik heb het er nooit over gehad maar dat komt omdat ik het zelf niet helemaal begrijp.... Er zijn ongelooflijk veel problemen. Evo Morales is president (de eerst inheemse president in Bolivia) en hij heeft veel dingen veranderd. De mensen hier in Santa Cruz haten hem en laten dat zeer goed merken. (Evo denkt meer aan de inheemse bevolking,...)
Nu zijn er bijvoorbeeld problemen met de gas. Wat is het probleem? Er is gewoon geen gas! De mensen zitten zonder, en dat terwijl Bolivia een gas-producerend land is! Als ik het goed heb begrepen zijn er gewoon geen middelen voor de exploitatie (als dat woor juist is?!) Nu zal er dus gas geimporteerd worden uit Peru!

Er is hier een enorm contrast tussen arm en rijk. De rijke mensen hebben echt alles, grote huizen dag en nacht beschermd door security. Of ze wonen in een condominium waar ze een groot zwembad, tennisvelden,... hebben. Hun kinderen hebben vanaf hun 16de een eigen chique wagen waar ze zonder rijbewijs onverantwoordelijk mee rondcrossen. Ze gaan naar de privé school/universiteit.
De armen hebben niks. Zij poetsen schoenen op straat (kost 1 BOL=10 eurocent) of de vrouwen worden empleadas. Zij gaan naar de staats scholen, unif is er voor hen meestal niet bij. Bij ons thuis werkt er bijvoorbeeld een meisje van 14, zij gaat niet naar school.
Ik zit nu in een staatsuniversiteit, het verschil tussen de mensen van mijn unif en de unif van mijn zus is heel duidelijk te zien!

 

Goed, dit is het zo een beetje denk ik. Ik heb al een onvergetelijk jaar gehad (maar het is nog niet gedaan!) Ik zal Bolivia missen, ik kom zeker nog terug, maar dat zal nooit hetzelfde zijn. Hier wonen is een totaal andere ervaring dan op vakantie gaan. Dat wil niet zeggen dat ik het altijd even makkelijk heb gehad, er zijn ook mindere momenten geweest (die ik hier nooit beschreven heb, ik weet het, maar het is nu eenmaal makkelijker om de plezante dingen neer te schrijven  ) Hoewel ik het nooit écht moeilijk heb gehad. Ik heb nooit veel heimwee gehad. Mijn moeilijkste periode was toen ik net verhuisd was naar Santa Cruz en ik niets en niemand kende en die avond was het nieuwjaar... daar stond ik dan.... Het zal raar doen om weer in Belgie te staan en me te her-aanpassen! (Maar veel tijd om daar over te piekeren in Belgie zal ik niet hebben, op 1 augustus begint mijn vakantiewerk!  )
Groetjes en tot binnekort!

18:06 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-06-07

 PLANNEN

Mijn tijd hier begint serieus te korten, en dat doet raar.... Maar ik  heb nog fantastische plannen : Ik ga naar Brazilie reizen met mijn familie!!! Roberto (mijn broer die nu nog in de VS zit) komt terug eind-juni en dan vertrekken we met zen allen naar Recife, in her Noord-oosten van Brazilie. (En het zal voor de verandering een echte strandvakantie worden denk ik, mijn familie kennende). Ik kijk er echt naar uit!

Binnenkort hebben we weer concerten met het orkest, das dus ook plezant.

En ik ben nog mensen tegengekomen die in La Paz in mijn klas zaten. Die zijn ook verhuisd naar hier. Ik ben samen met Ignacio de kathedraaltoren gaan beklimmen (mooi uitzicht over de stad), we zijn iets gaan drinken en hebben een museum bezocht (jaja, culturele namiddag!)

En ik heb ontdekt dat matroesjkas hier op TV is! Elke zaterdagavond en ze hebben niet int Spaans overgesproken (zoals ze bij bijna alles doen), 't is int plat Antwerps!

Ik ben er mee door, hop naar de charango les!

22:09 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-05-07

SALAR DE UYUNI

Ben terug van mijn driedaagse reis naar Salar de Uyuni en het was echt prachtig!!! We zijn wel lang onderweg geweest, eerst met de bus van SC naar Cochabamba (even last gehad van een blokkade, gelukkig niet te lang!) en vandaar met de bus naar Oruro. Daar kwamen alle AFS-ers samen, dus mijn dierbare vrienden van La Paz weergezien . En dan van Oruro met de trein naar Uyuni. Gelukkig wel een confortabele trein!

De volgende dag vertrokken we dan in jeeps naar het grootste zoutmeer ter wereld. We reden in een groep van 11 jeeps, in elke jeep 6 AFS-ers....
Salar5


Het zoutmeer is echt geweldig! Overal waar ge maar kunt kijken wit van het zout, echt een machtig zicht!!! (En ik had een roze zonnebril op, echt een zalig effect!)

Eerst hebben we een treinencementerio bezocht, niet zó boeiend, een hoop verroeste treinen bijeen....
Daarna zijn we in eene klein dorpje gestopt en konden we souveniers kopen, jawel, alles uit zout! Ik heb een lamatje gekocht uit zout maar dat heeft helaas de reis niet overleefd (staat nu zonder kop op mn nachtkastje.... zeer spijtig) Daarna hebben we een hotel van zout gaan bezichtigen, echt alles uit zout gemaakt, zelfs de bedden!
800px-Isla_del_pescadoEn dan zijn we gestopt bij een cactusseneiland om te eten.
Elke jeep had zijn chauffeur (uiteraard) die ook gids was en nog een vrouw die kookte. Ik heb zelfs het hele eilandje rondgewandeld! Gapend naar de oneindige witte... (het meer is bijna zo groot als Vlaanderen!!) Dan hebben we een actieve vulkaan gezien en reden we door richting slaapplaats. De volgende dagen hebben we niet op de zoutvlakte doorgebracht, wel in een woestijn. Daar hebben we meren bezocht, een gekleurd meer (vooral rood) en ook een boom van steen. In de meren baadden zo van die roze flamingo's. Die nacht hebben we geslapen in de vrieskou en moesten om 5u30 al weer opstaan!!! Dan zijn we geisers gaan bezichtigen, daarna naar thermale baden geweest (maar ben er niet in geweest...) dan een groen meer gaan bezien (mooi, met de weerspiegeling van de berg die erachter staat!) gaan eten (in gezelschap  van een vosje en roofvogels) en terug de jeep in  om 10 uur terug te reizen naar Uyuni!
Ik heb toen nog de hele weg genoten van het uitzicht met lama's die langs de "weg" staan. En dan moest de terugreis nog beginnen..... Een nacht in de trein doorgebracht, in Oruro afscheid genomen van de rest en de volgende nacht in de bus... Ge kunt u dus al wel voorstellen hoe ik thuis aankwam! Eindelijk kunnen douchen en meteen mn bed ingekropen!!! Maar het was een heel mooie reis!

Moet nu zeer dringend naar de unif want anders mag ik weer niet binnen..... Chau!

14:30 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-04-07

COTOCA

Vorige week was het "koud" hier in Santa Cruz. Er kwam een frisse wind uit het zuiden, bijgevolg zo'n 20 graden. Maar die Cruceños (zo noemen de mensen van Santa Cruz) komen dan blijkbaar niet buiten. Ik kwan een halfuur te laat aan in de unif en dacht dat ik niet meer binnen zou mogen, maar er zat maar zo'n 20 man in de aula! (We zijn normaal met 120) En die avond ging ik naar het orkest, en daar was ook maar de helft komen opduiken! Dan vraagt ge heel serieus; is er iets speciaals vandaag ofzo? En krijgt ge als antwoord: nenee, maar het is zo koud en dan blijven de mensen thuis!

De vrijdag na mn charrangoles kreeg mijn mama het fantastische idee om met het gezinnetje naar een karaoke te gaan. Wij dus op zoek naar een karaoke, maar we vonden er geen, dus over naar plan B en zijn we de BINGO binnengestapt... Een tijdje gespeeld en een piña collada gedronken, heel gezellig. De zaterdag ben ik s' avonds met mijn zus en haar vrienden meegeweest naar een concert van nogal een vrij slecht groep, maar het was wel heel plezant!
En zondag zijn we met het gezin een dorpje gaan bezoeken (Cotoca). Cotoca is klein en heeft een heel mooie kerk. Daarin staat de "maagd van Cotoca" en is vrij bekend, maar ik ken de historie niet... Dus zijn we een kaarsje gaan branden en hebben we wat rondgewandeld op het marktje... En dan terug in SC gaan eten in een restaurant en thuis wat filmkes gekeken.
(Ohja, ondertussen is het al weer warm!)

En volgende week vertrek ik naar Uyuni! We gaan met AFS het zoutmeer bezoeken. (Het grootste zoutmeer ter wereld! En naar het schijnt echt prachtig! (Misschien hebben sommigen het al wel gezien op Peking Express???)

23:11 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-04-07

 LA VIDA EN BOLIVIA

Hoi allemaal,

hier alles nog steeds goed, mijn leven gaat hier gewoon zijn gangetje. Nieuwe hobby: ijsjes eten. Heeft wel het nadeel dat mn buik er niet plat van blijft... Maar dat neem ik er wel bij. Het is hier echt heet, om te sterven en daar wordt ne mens lui van. Dus in de namiddag doe ik mijn siestake en plons ik een beetje int zwembad. Ik ga nog steeds bravekes naar de unif, maar als het oninteressante vakken zijn of het is te warm, ga ik ontbijten met mijn vriendinnen (soms 2 keer per dag ). We kennen ondertussen al elke eettent en weten waar wat het beste is  .

Ik heb ondertussen ook al een weekend met AFS Santa Cruz achter de rug. We zijn naar Vallegrande gegaan, kwas daar eigenlijk al geweest maja... Het was ni zo plezant eigenlijk.... s' Avonds waren we iets aant drinken op de plaza en is de politie gekomen om de flessen in beslag te nemen, want dat mag dus niet, alcohol op de plaza... Waarschijnlijk heeft de politie er die nacht nog een feestje mee gehouden.

Voor de rest...
-  Ik heb de koekjes van Jules De Strooper in de supermarkt ontdekt! Mijn ouders hebben ze voor mij gekocht.
- Morgen ga ik waarschijnlijk naar de scouts (ik hoop dat het er van komt....)
- de taxi's hier zijn vaak verbouwde autos, zo met de kilometerwijzers enzo aan de andere kant (zoals bij Engelse auto's) en dan gewoon het stuur verplaatst.
- Ik probeer soms met een camba accent te praten op de unif, maar ik word uitgelachen . De cambas praten zonder een s achteraan... En ook als ze lachen zeggen ze hier eerst njèèèè en in La Paz zeggen ze Jaaaaaa en dan beginnen ze te lachen, zeer vreemd.

 

Zoals jullie zien weet ik niet zo goed wat schrijven, tja, in Bolivia zijn er ook momenten dat er niks speciaal gebeurt. Ik ben hier heel gelukkig, heb hier een zalig leventje, ben met mijn gat in de boter gevallen wat betreft gezin en ben dus volop aant genieten van mijn laatste maanden! Ik ga dit zorgeloos leventje missen...

Beso!

 

17:26 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-04-07

JAJA, ZE KOMT TERUG!!

Wel 2 dagen later dan gepland, maar ja, die kunnen er dan nog wel bij!

Tess vertrekt dan op 27 juli in Santa Cruz en vliegt via Buenos Aires en Atlanta terug naar Brussel, waar ze aankomt op 29 juli om 8u30!

Zo'n maandje geleden gingen in Bolivia de geruchten dat ze misschien 14 dagen eerder zouden naar huis komen, wat wij eerlijk gezegd helemaal niet zo erg zouden vinden! Tess zag dat niet echt zo goed zitten want had nog enkele reisplannen (en andere plannen) voor juli... en eigenlijk was er nog iets heel leuks in september... en misschien kon je zelfs verlengen...???

Daar is gelukkig geen sprake van en wij zijn toch wel blij dat het aftellen is begonnen!

Dus Tesske: geniet nog van je laatste maanden zonder stress, zodat je er hier kan invliegen als je terug bent!

 

mama en papa

21:33 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-04-07

SEMANA SANTA

Ik heb concert gehad met het orkest (5 keer zelfs) en het was heel plezant. Mijn ouders zijn ook een keer komen luisteren en ze vonden het fantastisch! Ze wisten niet dat dat bestond in Bolivia,... Na het laatste concert zijn we met een groep van ongeveer 20 man iets gaan drinken en eten. Ik ging dus niet met de kippen op stok en moest de volgende dag naar unif, maar het geluk stond aan mijn kant want mijn mama had zich overslapen en vroeg of ik het erg zou vinden om niet naar mijn eerste les te gaan. Niet dus, dat stond als een paal boven water!  Ben terug in mijn bed geduikt!

Ik ben ook eens naar de cinema geweest met Alex, ne vriend van de unif. We hebben een Boliviaanse film gezien en hij was nog goed ook! We zijn ook een keer naar de salsales gegaan.

Dan ben ik een weekend bij een tante gaan slapen, mijn gezin ging naar Cochabamba. Om 8 uur s'ochtends stond mijn nichtje aan mijn bed: BUEN DIA! Palmzondag ben ik met hen naar de mis geweest in de kathedraal op de hoofdplaza. Die zat overvol, wij stonden helemaal vanachter recht. En echt iedereen had iets bij uit gevlochten palmbladeren...

Ik heb pasen nog nooit zo 'bewust' gevierd als dit jaar. De week van Pasen noemt hier Semana Santa. Ze hebben hier maar 1,5 dag "paasvakantie". (donderdagnamiddag en vrijdag). Mijn familie uit Cochabamba zijn allemaal bij ons thuis blijven logeren. (Hoe meer zielen hoe meer vreugd) Mijn mama heeft de hele paastraditie uitgelegd. Donderdag werken de mensen maar een halve dag en gaan ze 's avonds 7 kerken bezoeken. (wij hebben er 4 gedaan... Met heel de familie (tantes, nonkels neven en nichten...)) De straten zegen zwart van het volk en waren afgesloten voor auto's. Elke kerk had speciaal voor deze gelegenheid een altaar gemaakt (heel mooi, met bloemen enzo...) Dus dan gaat ge de kerk binnen, bewondert het altaar en bidt. (Iedereen in mijn familie is heel gelovig). Er stonden ook rijen aan te schuiven om te biechten. En dan wandelt ge naar de volgende kerk...

Vrijdag eet ge geen vlees (maar dat is in Belgie ook zeker?) Dus was de hele familie naar ons thuis gekomen en hebben we vis gegeten. Als dessert rijst in melk met kanneel, ook typisch voor die dag. En we hebben in't zwembad gezeten met heel de familie en tussen 2 vuren gespeeld. Was heel grappig! 's Avonds heb ik met mijn mama nog 2 Jezusfilms gezien (op ELKE zender speelden ze filma over pasen...)

Zaterdag is er niks speciaal en zondag is het Pasen. Ze doen dat hetzelfde als in Belgie met chocolade eieren verstopt in de tuin...  Maar zaterdag was ik samen met Iris en Charlotte vertrokken naar Concepcion, San Miguel en San Rafael (missieposten zoals mijn vorige reis, maar andere deze keer en ook echt prachtig!!) In San Rafael werden we bekeken alsof we van een andere planeet kwamen! We liepen over de plaza met een stoet kinderen achter ons aan. We gingen iets drinken en er stonden mensen rond ons, gewoon te kijken naar wat we deden! Echt ongemakkelijk. De kindjes waren nog wel leuk, ze waren gefascineerd door onze kodak en vonden het fantastisch om te poseren voor de foto en dan op het schermpje te kijken. Van San Rafael moesten we dan terug naar Santa Cruz maar de bussen waren allemaal al vol en als we weg wilden, moesten we dus in het gangpad zitten... We wilden weg, dus we gingen de uitdaging aan (10-12 uur reizen!) De bus zat vol studenten die naar de unif gaan in SC. Op het eerste zicht wel tof, babbelden met ons, gaven ons zitplaatsen,... Maar na een tijdje werden ze vervelend en hebben we toch maar op de grond geslapen...

De unif is tof, wel saai af en toe. Die van geschiedenis weet wie ik ben en ik moest vorige keer de situatie van Belgie een beetje uitleggen (Vlaanderen-Wallonie) 

Voor de rest niets speciaal gebeurd, het blijft hier heet. En elke avond wacht ik op afkoeling maar die komt er niet... Mijn nederlands verslechtert, daarom heb ik nu mijn spreekwoorden een beetje geoefend  haha

Tot de volgende keer!

17:45 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-03-07

 Bella tierra de mi corazon

Ondertussen is de unif echt begonnen! Vorige week, toen iedereen weer aan het wachten was op leerkrachten, kwan er iemand van de unif ons zeggen dat de lessen weer verplaatst waren, naar maandag, want er was geen sleutel  van het lokaal,... Iedereen dus weer naar huis.

Maandag zijn de lessen dan wel echt begonnen. Ik zit dus in sociologie, we zijn met ongeveer 120. Alle leraars waren aanwezig, en die van Filosofie had er niks beter op gevonden dan iedereen zich te laten voorsellen... Dat heeft dus een hele tijd geduurd, en toen we in de helft zaten merkte ze op: "He, jullie zijn wel met veel he!" Maarja. De lessen zijn wel interessant, maar ik heb een beetje problemen met de concentratie (misschien hebben de 4 maanden vakantie daar wel iets mee te maken...)
De lessen die ik volg zijn: Sociologie, psychologie, filosofie, statistieken, geschiedenis en tecnicas de estudio (methodes om te studeren denk ik). We beginnen elke dag om 7 uur 's ochtends, niks voor mij (en dat heeft mijn familie al wel gemerkt!) Soms hebben we les tot 13 u en soms tot 10u. Alleen in de voormiddag dus. Ik zit altijd in dezelfde aula en met dezelfde mensen, we hebben geluk want het gebouw is nieuw en de ventilators werken (ja, het is hier nog steeds heet, gisteren 32 graden!) Want als ge rondwandelt in de unif is het dus heel normaal dat de mensen buiten aan het raam staan om de lessen te volgen, in het deurgat zitten ze nog met hun stoelekes en allemaal op elkaar gepropt. Wij hebben plaats genoeg!
De unif zelf is echt heel groot, de gebouwen lijken op scoutslokalen en de namen van de faculteiten enzo zijn er op geverfd, heeft wel zijn charme.
Dan ga ik thuis eten en doe ik een siestake! Ik kan ondertussen al niet meer zonder. En dan nog orkest en charrango natuurlijk!

Ik ben wel blij dat ik met mijn familie ben meegekomen naar Santa Cruz. Ik moet toegeven dat ik er een beetje schrik voor had, want La Paz is echt een geweldige stad waar ik dan eindelijk mijn weg kende. Maar ik amuseer me hier in Santa Cruz en heb hier mijn activiteiten en familie, dus ik ben gelukkig!

16:07 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-03-07

 UNIVERSITEIT

De unif was weer verplaatst, naar 5 maart. Vandaag dus. Ikke deze morgen vroeg uit mijn bed, want de lessen beginnen om 7 uur 's ochtends!! Mijn ouders hebben mij gebracht (verwend kind dat ik ben ) ,daardoor was ik dus wel te laat en eer ik gevonden had waar ik moest zijn...  Maar we zijn nog steeds in bolivia, iedereen stond nog voor de deur te wachten op de leerkracht, die uiteindelijk toch niet gekomen is... Ik heb wat kennisgemaakt met enkele compañeros en toen er voor het volgende vak ook niemand was zijn we samen gaan ontbijten (salteña en cuñapé, heerlijk, en ze verkopen het allemaal in de unif!) Daarna nog eens gaan checken of er nog niemand was en dan zijn we maar naar huis gegaan. Vriendelijke mensen wel, hebben me geholpen met busje te nemen en al! Morgen zal het waarschijnlijk wel weer van't zelfde zijn... Maar niks aan te doen, ik zal er braaf om 7 uur staan (of ietske later, ingeburgerd dat ik ben)
Mijn universiteit noemt "Gabriel Rene Moreno" en is een staatsuniversiteit.

Voor de rest ga ik naar het orkest (maandag en donderdag), naar de bigband (woensdag) en ik ben begonnen met charrangolessen (maandag, woensdag en vrijdag!) (charrango is het gitaarke dat ik kreeg van mijn familie voor men verjaardag). De lessen zijn tof, ik kan al 2 liedjes spelen die mijn mama uit volle borst meezingt. Het is in een klein muziekschooltje waar de gitaarleerlingen dan buiten zitten op een krukske voor ne muur met een pupitterke eraan getimmerd. De leerkracht loopt van de ene naar de andere en ondertussen moet gij dan oefenen. Ik oefen veel (tot ergernis van mijn zussie...)

15:35 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-02-07

CARNAVAL IN ORURO!

Mijn vakantie in La Paz heeft deugd gedaan! ik ben vooral veel weggeweest met de AFS-ers. (salteña's gaan eten, filmkes kijken, poker-en pizza avond...) In La Paz is het vrij koud, maar dat houdt die waterballongevechten niet tegen! Veilig over straat lopen was er dus niet bij deze keer. Ik heb ook mijn mama geholpen met het huis te kuisen want ze had het in haar rug. s'Avonds mee in mijn mama haar bed gelegen en tv gekeken en wat gebabbeld (en pizza besteld). En bijna elke middag zijn we samen gaan eten in een restaurantje, want thuis hadden we niks meer behalve ons bed en de TV. Dat was dus allemaal wel gezellig.
We (Iris, Charlotte, Per en ik) zijn ook Tiwanaku gaan bezoeken, de ruïnes van een pre-inca stad. Dat was ook de moeite! Veel fotokes getrokken. s'Middags picnic met al ons zelfgekocht eten (en koekjes in hartvorm want het was valentijn )


Dan zijn we met AFS naar het carnaval van Oruro gegaan, een reisje voor 3 dagen. Iedereen was goed voorbereid, schuimspuitbussen, waterpistolen en - ballonnen. Maar het was dus moeilijk om te wachten tot in Oruro voor die te gebruiken, in de terminal was ik al helemaal wit van het schuim... Daarna in de bus werd het nog erger. Toen we aankwamen in Oruro was heel de bus wit en al ons schuim al op...

                                    o1jpg


Dan in oruro naar onze slaapplaats, een zaaltje waar we dan sliepen op de grond met enkel een slaapzak. Vrijdag zijn we nog naar de plaza gegaan, en de sfeer zat er al goed in! Er was 1 bandje dat voordurend rond de plaza liep. Als het dan "stil" was waren er altijd wel groepen mensen die begonnen te zingen (wij ook; Vlaamse klassiekers klonken over het plein!). Om 12 uur 's nachts stond het bandje op een balkon en speelde het "Viva mi patria Bolivia" (leve mijn vaderland Bolivia), alle mensen zongen uitbundig mee. Zaterdag was het de entrada, wij hadden plaatsen op de plaza (er stonden overal tribunes langs de weg). Het was echt fantastisch!!! Allemaal dansgroepen van die traditionele dansen met elk hun band, superknappe kostuums, echt ambiance!! Dan waren er natuurlijk ook nog de waterballonnen, een "oorlog" tussen de twee kanten van de weg, ja ik was nat! (ondanks de regenponcho's). In de late namiddag heb ik ook meegespeeld in zo een band (van caporales) Ik had een trompet gevraagd aan een van die mannen en was dus efkes aan het meespelen in de stoet. Best wel grappig, ze  hebben me zelfs hun kaartje gegeven en mijn nummer gevraagd!! Nog wat later heb ik zelfs even trombone gespeeld, maar dat ging niet zo geweldig... toen we naar buiten gingen hebben ze me wel bestolen, ik ben mijn portefeuille kwijt. Gelukkig niks belangrijks er in! Ik was ook niet de enige, ongeveer 7 mensen van AFS zijn bestolen... ik had nog geluk, had mijn camera niet meegenomen (wegwerpcamera's gekocht en die heb ik nog!). Veel gebruikte techniek was schuim in de ogen spuiten... Maar dat kon ons reisje niet bederven. Het was echt geweldig om te zien allemaal, zoiets kunt ge u in België niet voorstellen! Er waren trouwens meer dan een miljoen mensen zeggen ze, en Oruro is echt maar iets klein!! Zeker de moeite dus, allen daar heen!  
De volgende dag weer op mijn eentje teruggereisd naar Santa Cruz, met het vliegtuig want de wegen zijn nog steeds kapot... hier direct gaan slapen, had een beetje rust nodig!

De meubels zijn allemaal aangekomen!
De volgende dag ben ik met mijn mama naar familie gegaan. Carnaval is nog niet gedaan, dus ook daar was het feest. Hier in Santa Cruz wordt het water vervangen door verf, dat wist ik dus niet... Mijn haar was blauw en mijn gezicht en kleren helemaal roos! Dat gaat er dus niet uit, kleren voor de vuilbak en mijn gezicht heeft nog steeds een roze schijn  !
Ik dacht dat vandaag mijn unif zou beginnen maar ik heb me vergist, nog vakantie tot 1 maart... Dat is dus 4 maand vakantie dat ik heb gehad, wel een bekke veel, de unif mag gaan beginnen!!

17:02 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-02-07

ALASITAS

Ik zit nu in La Paz en ben aan het genieten van mijn laatste vakantie! Ik ben op men eentje vertrokken vanuit Santa Cruz eerst met het vliegtuig naar Cochabamba want het had enorm veel geregend en de wegen waren dus slecht... Daar 1 nacht blijven logeren bij een tante en dan door met de bus naar La Paz (want ik kan het toch moeilijk nissen)! Hier logeer ik gewoon thuis, mijn mama is hier ook om de verhuis nog verder te regelen (in Santa Cruz hebben we nog steeds alleen maar matrassen...) 
Het is hier nu het feest van de Alassitas, ze verkopen alles in miniatuur. Het is de bedoeling dat je dingen koopt die je in dit jaar dan wilt krijgen... En als ik zeg alles dan bedoel ik ook echt ALLES! Het gaat van auto's tot keukens, etenswaren, WC-papier, huisjes, kippen (voor als ge een lief wilt), geld (Bolivianos, dollars, euros...), rijbewijzen, paspoorten, diplomas,... En ook een Ekek'o  een dik manneke met een sigaret in zijn mond dat een God voorstelt met allemaal van die voorwerpjes. Het is echt tof om naartoe te gaan en er loopt ook enorm veel volk rond!

04blog


Hier in La Paz voel je ondertussen ook al dat het bijna carnaval is. Overal op straat staan mensen met waterballonekes voorbijgangers te bekogelen. Ik blijf hier tot carnaval, dan gaan we met AFS La Paz naar Oruro, daar is het groot feest! We gaan voor drie dagen, ik kijk er al naar uit!
Daarna keer ik terug naar  Santa Cruz om naar de unif te gaan. We hebben thuis ook en nieuwe empleada (meid). Ze is de jongere zus van Francisca (onze meid van La Paz, nu zijn die dus samen in SC) Ik schat ze 13 jaar ongeveer, dus dat doet verschrikkelijk raar om zo een jong meisje in huis te zien werken... Maar hier in Bolivia is dat niet ongebruikelijk, er zijn veel kinderen die schoenen poetsen op straat of heel de dag in een busje bestemmingen zitten te roepen. Dan sta je toch even stil hoe goed wij het hebben...

 

17:05 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-01-07

 REIS+SANTA CRUZ

Vanuit Vallegrande zijn we La Higuerra gaan bezoeken (in totaal  5 uur in een taxi  met 7 personen op een ongeasfalteerde bergweg... Aangenaam reizen is anders!) Dat is het dorp waar Che Guevara is vermoord. Het dorp zelf is superklein en op alle muren staat het gezicht van Che in grafiti. We hebben het museum bezocht en ook een man ontmoet die Che Guevara gekend heeft en zijn verhaal heeft gedaan. Voor de rest viel er in die dorpen niet veel te beleven en zijn we teruggekeerd naar Santa Cruz om vandaar door te reizen naar de Jezuieten missieposten.

DSCN4298


Eerst zijn we naar San Jose de Chiquitos gegaan. We gingen in trein, de eerste keer dat ik een trein zag in Bolivia, dat gebruiken ze hier echt niet veel. De bus gaat trouwens ook sneller (en is duurder...) Het was een lange en onconfortabele rit (zoals meestal in Bolivia) In San Jose hebben we de kerken bezocht (vier op een rij) en die waren echt de moeite! We hebben ook en misviering bijgewoond, wel mooi met live-muziek (viool en gitaren). En dan zijn we kip met frieten gaan eten voor 6 Bolivianos (das dus 60 eurocent...). (De frieten zijn niet zo lekker als in Belgie maar toch ook niet slecht zenne!)
Van San Ignacio zijn we met de bus doorgegaan naar San Ignacio De Velasco. (Onderweg vanuit de bus ook de kerk van San Miguel gezien, heel mooi!) In San Ignacio eerst slaapplaats gaan zoeken en dan (in mototai's, want het is daar warm!) gaan eten op de plaza. Weer een mooie kerk gezien (maar we konden er niet in...). In de namiddag zijn we in een ander hotel gaan zwemmen, zaaalig!
Van San Ignacio door naar San Ramon met de bus. De vriendin en een zus zijn toen terggekeerd naar La Paz, dus we bleven nog met 4 over. We kwamen aan in San Ramon rond 2 uur s nachts en hebben gelukkig nog een slaapplaats gevonden (wel vuil en maar een kamer voor 3 maar we hadden slaapplaats!) Daar was niks speciaals, de volgende dag hebben we een bus gepakt naar Trinidad. Voor die bus konden we geen plaatsen reserveren, want die kwam van ergens anders door, dus s avonds goed op tijd aan de kant van de weg gaan staan en daar dan een bus tegengehouden. We hadden gelukkig ook nog zitplaatsen. In Trinidad rond 4 uur aangekomen, te laat voor een hotel en te vroeg om Gytha op te bellen (Belgische van AFS die dus in Trinidad woont) Dus hebben we nog een paar uurtjes in de terminal geslapen. Dan zijn ze ons komen ophalen en hebben we heerlijk ontbeten bij Gythe thuis. Daarna gaan uitrusten in het huis van mensen die uitstappen organiseren op rio Ibare. Daar zijn we dan met hen 3 dagen naartoe gegaan. 5 uur in een bootje, genieten van het uitzicht!

DSCN4573


Dan aangekomen in een huis in de jungle (huis zonder muren, alleen een dak van palmbladeren, heel tof) Daar hebben we 2 nachten in geslapen in tentjes. We hebben een wandeling in de jungle gemaakt en gaan zwemmen in de rivier (om ons te wassen zogezegd). Onze gids heeft gevist op een kaaiman met een groot stuk vlees, dus die hebben we ook weer gezien en van heel dichtbij! (daar komen nog foto's van, even geduld...) Voor de rest lekker geluierd in hangmatten, veel gegeten en nog nooit in mijn leven zoveel muggenbeten gehad! 's Ochtends hebben we nog een groep aapjes zien passeren en daarna onze reis terug. Heel de tijd vanvoor op het bootje gezeten en dus goed verbrand aangekomen!! (Geen nood, de dag erna was het al bruin...)
In Trinidad zijn we naar een meer geweest om te zwemmen en te eten. Ons goe geamuseerd en daarna een boze telefoon gekregen van Mario want ik had niets laten horen (dat was dus heel dom!) En daarmee was onze reis afgelopen en hebben we voor de laatste keer een bus genomen, terug naar Santa Cruz.
Weer heel vroeg aangekomen en dan nog eerst salteña's gaan eten voor ik terugging (met een klein hartje) naar huis. Daar mij verontschuldigd, want ze waren echt ongerust geweest (ook omdat heel Bolivia weer op zen kop stond, blokkades en rellen...) Maar alles is al weer ok.
De volgende dag met mijn ouders in het zwembad gezeten, mijn mama bommetje in het water aant doen en ze heeft van die kleine plastieke visjes gekocht waar ze dan water mee zit te spuiten...
Dan ben ik gaan informeren voor mijn universiteit (mijn ouders hebben geen tijd, ze hebben nu veel werk met hun begrijf...) In februari begin ik, ik ga sociologie studeren. Ik ben dan ook gaan zien voor dat orkest, daar ben ik ondertussen mee begonnen en het is wel plezant, het zijn toffe mensen. 
Ik heb ook met de AFS-ers van Santa Cruz cuñape's gemaakt (iets typisch Boliviaans met kaas, heerlijk) en we zijn ook naar een tweedehandsmarkt gegaan.
Ik zit bijna halfweg mijn jaar, dat doet wel raar! Het gaat ongelofelijk snel hier!

Voor de rest:
- De stad is wel mooi, maar als meisje kunt ge hier niet rustig over straat lopen.
- De mensen van Santa Cruz hebben een vreemd dialect, ze praten zonder s achteraan en ik moet dus altijd heel goed luisteren anders versta ik ze niet! De mensen van Santa Cruz noemen Camba, en de mensen van La Paz zijn Colla. Dus iedereen die met s praat (zoals ik) is Colla. (en als ze dat tegen u zeggen ist meestal geen compliment...)
- Tegenwoordig zie je in heel Bolivia cafetjes met een Stella Artois uithangbord of zelfs parasollen ervan! Dat was wel grappig om te zien de eerste keer!
- Ik heb zin in't frietkot!

21:46 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-01-07

PROSPERO AÑO NUEVO

Leve de airco en het zwembad! Ik ben dus ondertussen verhuisd naar het tropische Santa Cruz.Ons huis is heel mooi maar voorlopig nog leeg (de meubels komen eind januari...) en we hebben een zwembad waar ik dankbaar voor ben! Nu is het dus allemaal een beetje raar. Ik ken niemand en niets en t' is hier warm en vochtig, ik ben dat allemaal niet gewoon... De mensen zijn hier ook anders dan in La Paz, veel opener. En als ze uitgaan (heel vaak, want dan is het buiten aangenaam,...) maken de meisjes zich abnormaal op; make-up, mini-rokjes, hoge hakken, diepe decollete,... alles wat erbij hoort, net een modellenwedstrijd! En dan staan er jongens met hun auto stoer te wezen: boxen in de koffer, koffer open, biertjes en de meisjes nafluiten... Ja, zo gaat het er hier aantoe... Ik ben al gaan rondkijken voor muzieklessen (ik wil charrango gaan leren) en dan ben ik ook auditie gaan doen in een orkest met mijnen bugel, dus daar mag ik ook beginnen... In februari begint de universtiteit.
In mijn familie is het nog steeds fantastisch, mijn papa heeft mij wat geholpen met mijn werk voor AFS  zodat ik zorgeloos kon reizen zei hij. En ik heb een pot nutella gekregen (ik moet er wel mee toekomen tot het einde van mijn jaar hier, want dat is hier vrij duur...)

Na Cochabamba zijn we doorgegaan naar het Chapare. Daar hebben we 1 nacht in een hotel gebleven. We hebben een park bezocht waar allemaal aapjes zaten en dan kwamen die bij u zitten enzo... heel leuk! En toen doorgereden naar Santa Cruz dus. Onderweg hebben we de paella-pan verloren, want die was op het dak gebonden en dan zijn we een stuk teruggereden om te gaan zoeken. Allemaal uitgestapt in de gietende regen, maar we hebben ze niet meer gevonden... (Mijn papa kan HEERLIJKE paella maken!)
Dan in Santa Cruz had ik het wel wat moeilijk, ik voelde me heel eenzaam, op oudjaar had ik last van heimwee en heb ik samen met mijn mama een beetje uitgehuild... ´s Avonds ben ik dan naar een feest geweest met mijn zus en een paar van haar vrienden. (Niet met de volle goesting, want de relatie met mijn zus blijft iets speciaal...) Op nieuwjaar zaten we nog in de taxi (tja, das ook een ervaring he) En het feest was vreselijk. Het had wel iets omdat iedereen in het wit was (dat is hier blijkbaar de gewoonte in Bolivia) maar ik was blij toen ik naar huis kon.
Nu ben ik op reis vertrokken met Iris, Chacha (een Waalse, ook AFS) en haar 2 zussen en een vriendin. We zitten nu in Valle Grande, we hebben de plek bezocht waar Che Guevarra zijn lichaam heeft gelegen voor dat hij naar Cuba werd gebracht en dat is dus nu zo een herdenkingsplaats... Dadelijk gaan we bezoeken waar hij is vermoord.

Groetjes en een gelukkig nieujaar!!


17:17 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |